همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آیدتا نفس هست دل از درد بفریاد آید

همه عشاق ز بیداد بتان داد کشندمن همه داد کشم تا ز تو بیدار آید

ناز صیاد دلا چونتو بسی کشته بدامتو همه ناله کن و باش که صیاد آید

بس غریب است که گردیش بدامن نرسداینهمه خانه که از زلف تو بر باد آید

دل که چندی شده و بران ز تبه کاری عمرچشم دارم که بدست غمت آباد آید

من سر زلف تو گردم که کشد در سبدمگرچه هر شده که گردد بسر آزاد آید

آنچه آید بسر من ز لب شیرینتکوه بر سر کشد ار بر سر فرهاد آید

چه فتاده است در آنگو که همه عالم از اوبا غم و درد رود گر همه دلشاد آید

مگرم روی جنونست که هر سونگرمهمه در چشم خیال تو پریزاد آید

برنگشتی فلک از کاوش آهم ز جفاباش کز پی حشم ناله بامداد آید

غمت اربا دل من ناز فروشد چه عجبنوعروسی است که بر حجلۀ داماد آید

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. پی در آبست خیال قدش از جانرودنیر از دیدۀ همه گو شط بغداد آید

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви