خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذرد
خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذردیا شبی بر چین زلف دلستانت بگذرد
بعد ازین چون گرم شد بازار خورشید رختمشتری مشنو که: از پیش دکانت بگذرد
ابروانی چون کمان داری و خلقی منتظرتا کرا دوزی؟ به تیری کز کمانت بگذرد
نام من فرهاد کردند از پریشانی، ولیدر زمان شیرین شود گر بر زبانت بگذرد
پیش تیر غم نشان کردی دلم را وانگهیمن در آن تشویش کان تیر از نشانت بگذرد
در ضمیر نازک اندیشت ز باریکی سخنپیکر مویی شود تا بر دهانت بگذرد
نیست در عشق اوحدی را جز به زاری دسترسوین نه پیکانیست کز برگستوانت بگذرد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-189
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Gör arxamca necə düşüb fəsli-baharım,Məni yalqız buraxmadı, qışıma gəldi.
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
هر سبزه تر که سر زدست از دل خاکنوک مژه ایست از تحسر نمناک
Mən səni gördümƏzəldən bağçasız bir bahar idim,Dünyaya sığmayan intizar idim,