هوست معتکف خانهٔ خمارم کرد
هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد
خاطرم را ز حدیث دو جهان باز آوردلب لعل تو به یک عشوه، که در کارم کرد
شورها در سر و با خلق نمییارم گفتزخمها بر دل و فریاد نمییارم کرد
میشنیدم که: شود نیک به شربت بیمارشربتی داد خیال تو، که بیمارم کرد
من ندانم سبب گرم و گدازی که مراستتا چه زورست و تعدی که چنین زارم کرد؟
سایهای بودم و عکس تو بپوشید مراذرهای بودم و نور تو پدیدارم کرد
دیده تا باز گشودم بتو، اندیشه ببستدر به روی همه و روی به دیوارم کرد
آنکه اندر عقب من به تعبد کوشیدبعد ازین حال ندانست که انکارم کرد
مرده بودم، به سخنهای تو گشتم زندهخفته بودم، صفت حسن تو بیدارم کرد
بادهٔ هر که چشیدم سبب مستی بوداوحدی زان قدحی داد، که هشیارم کرد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-193
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О вине
Lütf et, geri gəl, dar-dilimə munisə-can ol!Bu yanmışa sən məhrəmi-əsrari-nihan ol!
MeynələrTənək də deyirlər ona, meynə də,Salxım övladları gilə-gilədir.
Gözlərin mayil olubdur yenə xünxarlığaGözlərin mayil olubdur yenə xünxarlığa,Bəli, sərxoş olu amadə sitəmkarlığa.
İstəməzSevdiyim ləblərin sərməsti olanYəqin bil saqidən şərab istəməz