گر بنگری در آینه روزی صفای خویش
گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بیخبر بدوی در قفای خویش
ما را زبان ز وصف و ثنای تو کند شددم در کشیم، تا تو بگویی ثنای خویش
منگر در آب و آینه زنهار! بعد ازینتا نازنین دلت نشود مبتلای خویش
معذور دار، اگر قمرت گفتهام، که منمستم، حدیث مست نباشد بجای خویش
ما را تویی ز هر دو جهان خویش و آشنابیگانگی چنین مکن، ای آشنای خویش
یک روز پیرهن ز فراقت قبا کنموانگه به قاصدان تو بخشم قبای خویش
چون گشت اوحدی ز دل و جان گدای توای محتشم، نگاه کن اندر گدای خویش
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-444
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О вине
Bu nə aləm ki, bura aləm olub cəm tökülüb,Burda bir şəm yanıb, nuruna aləm tökülüb.
ValsOtaq fırlanır,Tavan fırlanır,
Газель (из другого источника) 6ادرلی راح توحید الا یا ایها الساقیارحنی ساعه عنی و عن قیدی و اطلاقی
“Ey zahidi-bizövq o məscid ki, sənin var”Ey zahidi-bizövq o məscid ki, sənin var,Olsaydı mənim, mən onu meyxanə edərdim.