ای سفر کرده، دلم بی‌تو بفرسود،بیاغمت از خاک درت بیشترم سود، بیا

سود من جمله ز هجر تو زیان خواهد شدگر زیانست درین آمدن از سود، بیا

مایهٔ راحت و آسایش دل بودی توتا برفتی تو دلم هیچ نیاسود بیا

ز اشتیاق تو دَرافتاد به جانم آتشوز فراق تو درآمد به سرم دود، بیا

ریختم در طلبت هر چه دلم داشت، مروباختم در هوست هر چه مرا بود، بیا

گر ز بهر دل دشمن نکنی چارهٔ مندشمنم بر دل بیچاره ببخشود، بیا

زود برگشتی و دیر آمده بودی به کفمدیر گشت آمدنت، دیر مکن، زود بیا

کم شود مهر ز دوری دگران را لیکنکم نشد مهر من از دوری و افزود، بیا

گر بپالودن خون دل من داری میلاوحدی خون دل از دیده بپالود، بیا

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О разлуке