شب و روز مونس من غم آن نگار بادا
شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا
دلش ارچه با دل من به وفا یکی نگرددبه رخش تعلق من، نه یکی، هزار بادا
چو رضای او در آنست که دردمند باشمغم و درد او نصیب من دردخوار بادا
ز ملامت رقیبان نکند گذار بر منکه بت من از رقیبان به منش گذار بادا
سخن کنار پر خون که مراست هم بگویمبه میان لاغر او، که درین کنار بادا
چو به اختیار کردم دل و جان فدای آن رخگر ازو کنم جدایی نه به اختیار بادا
به من، ای صبا، نسیمی ز بهار دولت اوبرسان، که سال و ماهت همه نو بهار بادا
چه کند مرا رقیبش همه سال دور از آن رخ؟که چو من به درد دوری همه ساله زار بادا
لب او چو باز پرسد دل عاشقان خود رادل ریش اوحدی نیز در آن شمار بادا
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-5
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Nagah yerdən sərsər əsdi sərimə,Necə tutdu məni qəhri-qəza, bax!
Yenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdurYenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdur,Gülüm yoxdur, bu dünyada ayım yoxdur, ilim yoxdur.
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
DolanırKönül quşu yenə havalanıbdı,Qalxıb ərş üzünə tağı dolanır.