دانه‌ای بر روی دام انداختیمرغ آدم را ز بام انداختی

تا شود سجاده و تسبیح ردجرعه‌ای در کاس و جام انداختی

هر کرا خون خواستی کردن حلالخرقهٔ او بر حرام انداختی

چون سزای سوختن دیدی مرادر چنین سودای خام انداختی

بیدلان را چون ندیدی مرد وصلدر کف پیک و پیام انداختی

یک سخن ناگفته، ما را چون سخندر زبان خاص و عام انداختی

دیگران را بار دادی چون کلیماوحدی را در کلام انداختی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов