Nəyimə gərəkdir Qarabağ?!
İki bağ əlli otaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ,Bura dərya, ora dağ – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Qıdı Kirvəm də mənimlə qapı bir qonşu düşüb,Vururuq gündə araq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Deyirəm, yaxşı ki, çox qurdalamırlar bu işi,Dolanır arvad-uşaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Yekə dağlar ətəyindən tutan alçaq təpəyəm,Təpədəndirsə maraq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Onun hərbində də, sülhündə də sirlər görünür,Qalanır sirli ocaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Demə, yüzlərlə «mataq»lar dolaşırmış Bakıda,Bakıda varsa «mataq» – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Binədə, Maştağada çox yeri zəbt eyoəmişəm,Ni dinir dil, nə dodaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Kimisi atəşi kəsdi, kimi düşmən qulağın,Xatası məndən uzaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
O qədər səbr edirik ki, dığa həll etsin işin,Sümüyə çatası bıçaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Demə, Pünhan, Qarabat bir də gərəkdir nəyimə,Yaşıla, qırmızıya, göyümə gərəkdir Qarabağ.
20 aprel 1998, Bakı
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/punhan-neyime-gerekdir-qarabag
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Ruh verdi Xuda cismə, insan belə dirçəldi,Heç olmadı insanda, nöqsan belə dirçəldi.
Ayrapalan şəklindəDəyişir dövr zaman içrə yaman şəklində,Görürük indi badımcanı banan şəklində.
Üz asvaltdısındandırUduzmaq cürbəcürdür, bax, bizimki matdısındandır,Səbəbdir haqq piyada ağ yalanlar atdısındandır.
Nimdaş aparatnan gedirikDemə at yoxdu onunçün belə matnan gedirik,Qalxginən şahə bu il cəng elə atnan gedirik.
Стихи других поэтов · О родине
Sən ey yüksək fəzalardan aşan səyyahi-zərrinpər!Uzaq, ey nəcmi-geysudar! Uzaq gəz, ərzə yaqlaşma!
NəqqaşBir nəfər nəqqaş bir şəhərə getdi. Orada nəqqaşlıqdan əl çəkib,təbabət ağaz qıldı. Bir müddətdən sonra onun vətənindən bir şəxs o
VətənMən gözümü bu torpaqda açmışam,Mənim dilim bu torpaqda söz tutub,
BahalıqSaldı heyhat cahan mülkünə şöhrət bahalıq,Bir para xalqa verir xeyli əziyyət bahalıq.