Töhfeyi-Sami, bölmə 333
مولد او استر آباد است و اکثر شعرهای او هجوهای رکیک است که آوردن آن لایق سیاق این مختصر نیست اما در آن باب داد سخن داده در اواخر عمر بکاشان رفت و در آنجا فوت شد از اشعار او هجوی که در هجو خواجه مظفر بتکچی گفته بود و لفظ رکیک نداشت این قطعه نوشته شد:
تیشه بر سر زده مرغ دل فرهاد بود
شب یلدای وعده ات را چرخ
چه شود گردم صبوح دهد
یا مرا بر امید وعده ی تو
صبر ایوب و عمر نوح دهد
یا تو را اندرین کرم کردن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sam-mirze-tohfeyi-sami-333
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
اصلش از ولایت خلخال است اما اجدادش از آنجا بقزوین آمده اند او در قزوین متولد شده مدتها در شیراز در خدمت علامه مغفور میر غیاث الدین منصور دشتکی استفاده کرده فضایلش بسیار است و در وادی نظم اشعار آبدار دارد از جمله این مطلع از اوست :
Töhfeyi-Sami, bölmə 243از ملک زاده های آنجاست و او جوانی بغایت مشهور و بی باک و ظالم و سفاک بود و کمان پر زور میکشید و تیر را خوب میانداخت در اواخر عملش برگشته آثار خلافی از او بظهو رسید ناچار کمال خوف بخود راه داده بقلعه استایی خواف متحصن شد بنابراین امرای عالیمقدار بگرفتن آن حصار مأمور گشتند و باندک وقتی قلعه آنچنان که با قله گردون لاف مساوات زدی و با برج و السماء ذات البروج دعوی محاذات کردی .بدین صورت دهم تسکین دل دیوانه خود را
Töhfeyi-Sami, bölmə 244وی از اولاد شاه سنجان است و در عجم قرینه سحبان، در اشتغال ذهن و دقت فهم مشهور و معروف و بحدت ذکاء و صفای خاطر موصوفست منتصرالابصار که بتتبع مخزن الأسرار سروده است بنام امیر علیشیر در سلک نظم کشید، این دو بیت در نعت از آن کتابست :پای گل و خار نباشد عجب
Töhfeyi-Sami, bölmə 245اصلش از نیشابور است، در خط نستعلیق قطعات سحر آیاتش سواد بخش دیده حورا، اگر چه در این فن شاگرد سلطانعلی مشهدی است تحقیقا شاگرد مولانا عبدی نیشابوریست اما از او در خوشنویسی و خوش طبعی پیش است و با وجود چندین هنر بس فقیر نهاد و درویش است. این غزل از اوست : در شعر مخلص تخلص میکردچشم از ناز دمی باز نکردی هرگز
Стихи других поэтов
Ey ağalar, mən bu dərdə düşməzdimMəni dərdə saldı bu Leyli Leyli
LaləmSaralan yarpaq düşəcək,Bu hökmüdür təbiətin.
GözəlinGözü bademdir, gərdəni mina,Şüşədəndir sol-sağı gözəlin.
Rəqib töhməti etdi məni cüda, ey dustRəqib töhməti etdi məni cüda, ey dust!Bu zülmü gördü rəva, görməsin səfa, ey dust!