آن مریدی که از ارادت و خواستکند او جمله نیک و بد، کژ و راست

کفر و دین، زشت و خوب، دشمن و دوستهمه از قدرت و ارادت اوست

نافع و ضار و معطی و مانعکیست جز حی قادر صانع

تا که مثبت شود ارادت ویگفت «اردناه ان یقول لشیء»

شیء عام است خاصه با تنکیرتو از او هیچ چیز باز مگیر

گشته از خلق و حلق و رزق و اجلبفراغت خدای عزوجل

کردنی جمله کرد، واپرداختهیچ چیزی ز تو نخواهد ساخت

همه در سابق ازل رانده استرانده را رانده، خوانده را خوانده است

قلمش چون نوشت خردودرشتخشک گشت و از آن سپس ننوشت

گر کند این زمان حقایق قلبکلب این قلب و قلب آن را کلب

آن هم از سابق قضا باشدنقص و تغییر کی روا باشد

گر معلق کنی و گر مبرماندرین حکم داخلند به هم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов