جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم

به سوی این دو یگانه به موصل و شرواندلی است معتکف و همتی است بر حذرم

هنر بدرد ز دندان تیز سین سخادلم درید و بخائید گوشهٔ جگرم

سخا بمرد و مرا هرکه دید از غم و دردگریست بر من و حالم، چو دید در به درم

منم غریق غم و اندهان که در شب و روزغم جمال برم و انده وحید خورم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · Хвалебные