Göyçədə
Könlüm saz eşqinə yaşıl tağ atdı,Köküm Borçalıda, özüm Göyçədə.Sinəmdə bir sönməz ocaq çatmışam,Odum Borçalıda, közüm Göyçədə.
Bu ellər lələdi, mən də bir Kərəm,Gərək arzuların barını dərəm.Yüz il təbiətdən ömür istərəm,Qoşum Borçalıda, düzüm Göyçədə.
Nə qələmi oldu, nə mürəkkəbi,Yetişdi Ələsgər, yarandı Nəbi.Göylərə qaldırdı ilhamı, təbi,Sazım Borçalıda, sözüm Göyçədə.
Zəlimxan, sözümdən ayrılammaram,Odumdan, közümdən ayrılammaram,Canımdan, gözümdən ayrılammaram,Canım Borçalıda, gözüm Göyçədə.
1978, 3 sentyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-goycede-2
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
İnsan oğlu vaxtsız getməz həyatdan,Bir qəzası, bir qədəri yoxdusa.
DəyişməzHər zaman çalsa da öz havasını,Heç vaxt sənətkara rəğbət dəyişməz.
Mənim sazım sındırılan saz deyil“Zəlimxan Yaqubun sazında bir tel qırılıb”.“Azadlıq” qəzetində dərc
Baş Yastığa gələndəSəs qınına çəkilər,Otaqda sükut gəzər.
Стихи других поэтов
Ala gözlü, sərv boylu dilbərim,Həsrətin çəkdiyim canan, bəri bax.
MiçəkQurdum hər cür torumu, vermədi fayda miçəkə,Sataşır gündə gözüm xörəkdə, çayda miçəkə,
Təcnisİki mələk xəttat xəttin yazanda,Adın müshəfdə yazmış Yasinə,
DustağınÇərxi-fələk, sənə qıllam ziyarət,Dönübdür çilləyə, yayı dustağın.