Külək, atəş, su, torpaq.
Küləklərə bənzərəm,cilovsuz küləklərə,Dağlarda uğuldayıb,düzlərdə əsməyim var.Bir yerdə, bir məkandatuta bilmirəm qərar,Hər an çırpınmağım var,hər gün tələsməyim var.
Atəşlərə bənzərəm,gur yanan atəşlərə,Bircə gün yaşamaramalovlanıb yanmasam.Üşüyən ürəkləriodla isindirməyəMənim gücümmü çatar,içdən alovlanmasam?
Gur sulara bənzərəm,çalxalanan sulara,Çay-çeşmələr, dənizlərqaynar mənim qanımda.Şeh damlası, sel, yağışgözümdə, könlümdədir,Sellər, sular qaynaşarhər gün həyəcanımda.
Mən torpağa bənzərəm,beşiyimiz torpağa,Onun yükü, təmkini,bərəkəti məndə var.Ona bənzəməsəydim,belə çiçəkləməzdim,Onun Zəlimxan adlısevdiyi bir bəndə var.
Külək, atəş, su, torpaq —dördü də məndə yaşar,Dördünün sevinci də,dərdi də məndə yaşar.Onların hesabınayaşayıram dünyada,Necə ki bal arıda,çiçək çəməndə yaşar.
2006, 5 yanvar
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-kulek-ates-su-torpaq
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О природе
Bəh, baharın yenə gəldi yelin həmhəməsiQış keçib getdi o qar və külək və dəmdəməsi
Gəl, bir də sevim səni yupyumru bir eşqiləSevir kimsə kimsənibir kimsənin üstünə,
ŞadlıqBu gün qonaq düşdüm Kükəl kəndinə,Könlümün bülbülü dil açdı yenə.
Mürəbbə: Bir ala gözlünü sevdi könülBir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı