Bir belə mövsümdə bahar çağdaHeyf deyil baş qala təpraqdaAç gözünü bir nəzər afaqdaGör ki, nə var qüdrəti-rəzzaqdaƏrşi-bərin çərxi-müəllaqdaFərşi-zəmin gör necə nuraqdaQönçə dəhan açıbdı hər bağdaBülbül gülə qarşı danışmaqdaSolda qərənfil, yasəmən sağdaSünbül çəmində şəqayiq dağdaBir belə mövsümdə bahar çağdaQalmıya həsrət dili-uşşaqda

Keçir günün eyş ilə işrətdə sənZövq ü səfa ilə bu vəhdətdə sənNə qədər ki bu ömr dövlətdə sənÇərxə vəfa bağlama, əlbəttə sənSeyran ilə bağı-nəzakətdə sənBarvər ol nəxli-şərafətdə sənTəlx etmə ovqatını möhnətdə sənEylə məqam ovci-səadətdə sən

Uyma könül bu xabi-qəfləttə sənAç gözünü bir nəzər afaqda

Fələk qurub mizan xoş tərazuSabit ü seyyarəyə eylər rücuMərrix olub Ütarid təndxuŞəms ü qəmər Müştəriyə ruberuZöhrə baxıb aləmə dağıtdı muƏncümən nə fələk eylər qüluYəni şükür, nə yaxşı həvəsdi buBelə zaman həmişə olmaz vüquElə gözüm hər tərəfə cüstücuGör ki, nə var qüdrəti-rəzzaqda

Hamal, Sovr, Cövza, bürci-SərətanSünbülə, Əsəd, daxi Qövsi-kəmanƏqrəb, Cədyi, Dəlv, Hut ü MizanHəft təbəq, on iki bürci-asimanNəzzarəyə dur ü bədr, kərrubiyanMüqərrəbani-İzədi-MüstəanXuldi-bərin, ravzeyi-bağı-cinanBu fəsilə cümlə olur şadmanCəmi-mələk, pəri, həm huriyanƏrşi-bərin çərxi-müəllaqda

Xurşidi-aləm alıb üzdən niqabNəşəsindən çərxə düşüb aftabQövsi-qüzəh, ləm'ə, tiri-şihabGöydən yerə endiribdir iztirab

Munca təmaşalara uymuş hübabMəşuqədən aşiq olub kamyabJalə saçıb, səbzəyə dürri-xoşabSəmən, süsən bir-birə eylər xitabQızıl güldən əndəlib istər gülabFərşi-zəmin gör necə nuraqda

Gəl tutalım daməni-səhra, könülEyləyəlim tərfə təmaşa, könülVermə ömrü qarətə bica, könülAldanma Əfridona əsla, könülQalmaz belə həmişə dünya, könülŞam tutub badeyi-səhba, könülYoxdu məgər sərində sevda, könülBir qeyri vəsl ilə təmənna, könülQan ağlama əndəlib asa, könülQönçə dəhan açıbdı hər bağda

Qönçə açıb nərgis ilə ərğəvanŞəb, şəqayiq, bənəfşə və nəstərənTuba xələt geyibdi sərvi-rəvanBərgi-şəcərlərdən olub kamran

Lalə çəkib köksünə dağı-nihanQönçə kimi bağrını eylərdi qanKəklik niçün dağlara salmış məkanTuti edər qumriyə şərh ü bəyanBülbül gələ qarşı danışmaqda

Xaki-zəmin batıb müşk ü ənbərəNəsim tez ətr apardı hər yerəXoş bəşarət yetişdi bülbüllərəAçılmaq əyyamı gəlib güllərəSarmaşıbdı gül, səba gül məxmərəÇəmində oxşar səbzələr ləşkərəOxşar çəmən çətri-sər əskərəCığəsini süsən urubdu sərəSərv həmrah olubdu nilufərəSolda qərənfil, yasəmən saqda

Bülbül qurub gülşənə bir təmtəraqFəğan edər güldən ötrü əl-firaqDolanmasın qönçə kənarinə zağGörsə qovar bağban, eylər yasaqSərasər əlvan bəzənib cümlə dağXeyli təhəssürdə qalıb əl-firaqHər çiçək əlində tutub bir çıraqMəşuqə görməyə çəkər iştiyaqGör necə bitab düşüb sinə dağSünbül çəmində şəqayiq dağda

Tərfə verib gülşənə encam gülEyş ü tərəb ilə dolub cam gülBərq verir çöhreyi-gülfam gülƏndəlibə bəxş eliyib kam gülSanki qurub əndələrə dam gülTutubdu hər guşədə aram gül

Yəni edib təşrifi-əqdam gülŞükufəyə yetişdi peyğam gülMüxtəsər, Baqir, gələ ayam gülQalmıya həsrət dili-uşşaqda

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar