هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست

گم شد ز میان دلی که یک ساعتبا هجر تو دست در کمر کردست

در خون جگر همی کشد دامنپایی که به کوی تو گذر کردست

دل بر تو کسی نهد که می دانیکاسایش جان ز دل بدر کردست

کس پای تو در زمانه چون دارد؟چون با تو زمانه سر بسر کردست

هر بد که غمت کند روا دارمدانم که هزار از آن بتر کردست

بر تو نکند مجیر جان افشانچون بر در شاه دادگر کردست

شه زاده جمال دین عمر کایزدبنیاد وجودش از هنر کردست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mədhiyyə