Hevâya uydı gönülüm yine bu ney semâ'ındanNeyimiş bu ki yandurdı gönüli istimâ'ından

Keşişler gördi gönülüm nigârînün saçından kiÜmîdi yoh ki kurtıla dahi anun nizâ'ından

Saçından bürka' eylendi ki değmeye yavuz gözlerGöz inşânı harîs oldı ana ol imtinâ'ından

Yüzüm toprah nesîme ki irürür bana her subhunNigârînün kohusını ırah yahın kınâ'ından

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Yüzünde güneş ile ay kırân eyledi mîzândaFirâk oldı benüm hattum bularun ictimâ'ından

MənbəDivan, G 713: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri