Xidmətçi içəri girib dedi:

– Vanya yüzbaşı hüzurunuza təşrifinə izn istəyir.

Mitəkkəyə söykənərək döşəkcənin üstündə yanpörtü oturub kağızlara baxan İbrahim xan dikəlib:

– Gəlsin,– dedi.

Vanya yüzbaşı içəri girən kimi, yenə ağır vücuduna yaraşmayan bir cəldliklə irəli yeriyib İbrahim xanın əlindən öpdü, amma bu dəfə xan ona oturmaq təklif etmədi.

– Nə var, Vanya yüzbaşı, nə xəbərlə gəlmisən?

– Nə xəbər yoxdu ki, xan? Dünya qaynar qazandı, içindəki də pıqqapıq qaynayır. Allah sizin canınızı sağ eləsin, bizə göstərdiyiniz iltifat…

İbrahim xan onun sözünü kəsdi:

– Mətləbə keç, yüzbaşı. Mənim vaxtım yoxdu.

– Vaxt neyləsin? Bu vurhavura vaxt tab gətirər. O, sizsiniz ki, əlahəzrət, bu qədər işin öhdəsindən…

– Dedim, mətləbə keç, kişi! Vaxtımı alma!

– Fətəli şahın əlli minlik qoşunu gəlib Naxçıvan və İrəvan xanlıqlarının lap sərhəddinə dirənib. Bunu bilirsiz. Deyirlər, bu gün, sabah sərhəddi keçəcək…

– Sonra?

– Məzhəb haqqı, sonrasını deməyə cəsarətim çatmır…

İbrahim xan yenə nəsə bəd bir xəbər hiss edib ayağa qalxdı və hirslə:

– Mütrüblük eləmə, kişi!– dedi.– Səndə nəvaxt cəsarət olub ki, indi də çatışmasın?.. De, görüm, nə xəbərdi?

– Oğlunuz Əbülfət ağanın başçılığı ilə şahın beş yüz seçmə atlısı Qarabağa gəlməyə hazırlıq görür…

– Nə? Nə dedin?!– İbrahim xan özündən çıxıb, Vanya yüzbaşının yaxasından yapışdı: – Sən hardan bilirsən bunu?

– Əlahəzrət, indiyədək olub ki, mənim gətirdiyim xəbərlər yalan çıxsın?

İbrahim xan əlini yüzbaşının yaxasından çəkdi.

Vanya yüzbaşı:

– Xan sağ olsun, Əbülfət ağa qoşunla Qarabulağı keçib Tuğ kəndinə üz tutacaq. İbrahim xan:

– Əgər bu söhbət olubsa, Tehran sarayının bağlı qapıları arxasında olub, – dedi.– Bunu sən hardan öyrənmisən?

– Saraylarda da divarın qulağı olur…

– Yaxşı, gedə bilərsən…

Vanya yüzbaşı yerindən tərpənmədi.

İbrahim xan tərs-tərs yüzbaşıya baxıb:

– Nədi, yenə bayquş xəbəri var?– soruşdu.

– Mənə tapşırığınız var idi, xan…

İbrahim xanın, elə bil, fikri özündə deyildi:

– Nə tapşırıq?

– Axund Mirmöhsün ağa barədə…

– Hə, nə oldu?

– Oturub-durub Əbülfət ağanı tərifləyir…

İbrahim xan bu dəfə tamam özündən çıxdı və bağıra-bağıra Vanya yüzbaşını yaxasından yapışıb qapıya tərəf itələdi:

– Nə olsun? Bəyəm Əbülfət ağanı tərifləmək olmaz?! Yaxşı eləyir, tərifləyir!.. Erməni dığası!.. Rədd ol!.. Rədd ol buradan!..

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri