هیچ کس چاره ساز کارم نیست
هیچ کس چاره ساز کارم نیستچه کنم بخت سازگارم نیست
کشته صبر و انتظارم و بازچاره جز صبر و انتظارم نیست
چه عجب گر ز بخت نومیدمدلکی بس امیدوارم نیست
جز به تأثیر نحس انجم رانظری سوی روزگارم نیست
باغ عیش مرا خزان دریافتآه کامید نوبهارم نیست
غرقه در آهنم چو دیوانهگرچه با دیو کارزارم نیست
چند خواهم ز هر کسی یاری؟که کند یاریم، چو یارم نیست!
زین دیارم نژاد بود ولیکهیچ یار اندرین دیارم نیست!
ز آن مئی کز پی نشاط خورندبهره جز محنت خمارم نیست
با همه رنج و محنت این بتر استکه غمم هست و غمگسارم نیست
با دل رنجه و تن رنجورطاقت بند شهریارم نیست
آه و دردا که شهریار مراخبر از نالهای زارم نیست
خسروا زینهار کز عالمجز به نزد تو زینهارم نیست!
گر بترسیدم از سیاست توبه برِ اهل عقل عارم نیست
بار عبرت نمای من تیغ استگر ازین بار اعتبارم نیست
این یکی بار، عذر من بپذیرگرچه خود روی اعتذارم نیست
خود گرفتم که با غم زندانمحنت بند استوارم نیست
کشتنم را بس اینقدر باریکه برت گاه بار، بارم نیست
بیشتر زین مدارم از خود دورکه ازین بیشتر قرارم نیست
نیست شب کز سرشک خونینمدانه لعل در کنارم نیست
از پی حرز جان خود در بندجز دعا گفتن تو کارم نیست
رنجم آنست کز تو مهجورمور نه باک از چنین هزارم نیست
محنت من ز ملک و مال منستهر دو گر عاقلم به کارم نیست
هم در این قلعه خانه ام فرمایکه برین جای اختیارم نیست
کز نر و ماده جز من و طفلیهیچ کس زنده در تبارم نیست
در دل از بس ندم که هست مراطاقت آنکه دم برآرم نیست
غرقه گشتم به محنتی که در آنغم این رنج بیکنارم نیست
Heç kəs ilə həyatda karım yox,Kara gəlmək üçün də yarım yox.
Öldürüb səbr-intizar məni,Daha bir ayrı intizarım yox.
Taleyimdən cahanda naümidəm,Ümidim yox, ümidvarım yox.
Belə nəhs ulduzumla dünyadə –Bir üzü nurlu ruzigarım yox.
Bağımı tapdayıb xəzan küləyi,Ah, neynim ki, novbaharım yox?!
Sanki divanəyəm bu zəncirdə,Əlləri bağlı, ixtiyarım yox.
Kimsədən bir nicat ümidi hanı –Ki, mənə yar olan nigarım yox.
Bu diyarda deyirdim ömr edərəm,Sən demə, bəs ki, heç diyarım yox.
Mey içərlər həyatda şadlıq üçün,Məstliyim yox, nə də xumarım yox.
Dərd budur, bir belə qəm ilə mənimQəmli bir şəxsə etibarım yox.
Yaralı qəlb ilə aman, yarəb, –Ağrıya səbr ilə qərarım yox.
Belə bir zindanın içində daha –Dözməyə artıq iqtidarım yox.
Öldürün, qurtarın bu zillətdən,Etməyə naləm, ah-zarım yox.
Hər nəyim var idi fəna oldu,Yoxa çıxmış həyatda varım yox.
Canımı saxlamağa zindanda –Duadan başqa arzularım yox.
Ayrılıqda yaman əsir oldum,Kuyinə vəsl üçün güzarım yox.
Var-yoxumdan bəla gəlir başıma,Mülk-malım, həşəm-davarım yox.
Bu qalanı mənə edin məskən –Ki, nə bağçam, nə laləzarım yox.
Bir balam, bir özüm, daha heç kəs,El-obamdan mənim qalarım yox.
Köksümü çulğalayıb kədər-qüssə,Nə qədər söyləyim, qubarım yox.
Düşmüşəm bəndə çarəsiz, bikəs,Qapını açmağa açarım yox.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/falaki-qeside-4
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Söyüşün, ey nəciblər, söyüşün!Fəxri-millət ədiblər, söyüşün!
Mürəbbə: Bir ala gözlünü sevdi könülBir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı
BirbəbirAy Baba, gəl deyim sənə dövri-zamanı birbəbir,Sən say əlinlə, mən deyim yaxşı, yamanı birbəbir.
Həcv: Qayıtdın Kəbədən, Hacı, unutdun din və imanıQayıtdın Kəbədən, Hacı, unutdun din və imanı,Buraxdın şahidi-üqbanı, tutdun xeyri-dünyanı