Adi insan
Bir içimlik su deyiləm, içiləm:bir aşırım yol deyiləm,birnəfəsə keçiləm.Düzdü, adi insanam,sənin boyda deyiləm ki, kiçiləm.Adi insan olmaq özüböyüklükdür, qardaşım.Bu adı daşımaq özübir insan ömrü üçünböyük yükdür, qardaşım.Öz ailəm var,öz uşağım,öz çörəyim, həyatım.Öz nəslim,öz ocağım,öz adım.Yaxşı qonşum,pis qonşum var.Dostum var, düşmənim var!(Siyasətə düz gəlsə də, gəlməsə də.)Mənim var!Mən ki adi bir insanam,nə kiçiyəm, nə böyük.
Adi insan olmaq özü,ağır yükdü, ağır yük.
Dosta açıq öz qapım var,dosta açıq ürəyim.Dostlar üçün süfrəmdədirhəmişəduz-çörəyim.Mən ölümləkişi kimigörüşməyə hazıram.Bacardıqca vuruşmağa,güləşməyə hazıram.Amma onu zərrə-zərrə,gilə-giləqarşılaya bilmərəm.Mən düşməni gülə-güləqarşılaya bilmərəm.Mən diplomat deyiləm ki,adi insanam, adi.Böyük işdir mən qorusamaxıracan bu adı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fikret-qoca-adi-insan
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Sən gedəli üzüm-gözüm gülmüyorMəndə yoxdur hal, başına döndüyüm
Qit'ə: Nazirə söylədim mənə şam gətirNazirə söylədim: mənə şam gətir,Dedi: vallah dolanmıram əlinki
OlurAdam var ki, özü qəpiyə dəyməz,Baxma ki, geydiyi simuzər olur.
Gəl, ey dili-bimarimə olan təbib, ölürəmGel, ey dili-bimarimə olan təbib, ölürəm,Vüsali-bəzmi mənə olmayan nəsib, ölürəm.