(Şeirimizin beşillik mənzərəsini çəkib, mənim adımı çəkməyənə)

Qumbaraya bərkitmişəm – mən adımı,Çəkmə yavaş! Partlayacaq, çəksən əgər.Ayağımın altında da zəlzələ var,Dəbərtmə ha! Yer tərpənər, şəhər çökər!

Ya əsəbi, fırtınalı, daşqın dəniz,Ya yanğındır, od-ocaqdır, mənim adım!Ya keçilməz bir ormandır, yaşıl dəhliz,Ya çıxılmaz uca dağdır, mənim adım!

Görə-görə görməmisən, eşit bala!Bir də dönüb geri baxma! Yoxsa birdənGöy yarılar, Günəş sönər, Ay qaralar,Ulduzlar da səpələnər Yerə dən-dən.

Şeir nədir, şair nədir sən bilməzsən!Fəhm nəsə, səndə yoxdur, xamsan hənuz!Təşbeh-sehr, cinas daş-qaş, təlmih-eyham,Sən girdiyin kol deyildir heca, əruz.

Beyt evdir, misra qapı, ağzı bağlı.Bir vaxt aqil aça bilən o kilidiİndi paslı bir mismarla nadan açır,Çünki, indi bütün işlər ikilidi.

Dönə-dönə danışırsan sən, ağacın –Ovum-ovum ovulacaq yarpağından.Heç olmasa bir kəlmə də danışaydın,Gövdəsindən, budağından, torpağından!

Sən rəngləri bilə-bilə qarışdırdın,Qəsdən dedin, ağa qara, qaraya ağ.Görə-görə görməyən də baxsa görər,Yalanların üstü ilə yeriyir haqq.

İti xəncər olsa belə yalan – kəsməz,Doğruya bax! Küt olsa da kəsər yenə.Əyri-üyrü yalan sözü – söz saymıram,Baş əyirəm doğru sözün düzlüyünə!

Doğru sözü eşidən yox – bu tünlükdə,Bilmirəm ki, millətdə bu nə adətdir.Həqiqəti gizlətsək də, gizlinləri –Bizim üçün açan yenə həqiqətdir.

Ta qədimdən belə olub, olacaq da,Başımızın bəlasıdı bu dərdi-sər.Qoy ədalət çarə qılsın dərdimizə,Biri yazar, biri susar, biri küsər.

Qəlbi yuxa qocalara acıq verənSütül nəslin süd qarşıq acı sözü,Ayaq tutub yerisə də Yer üzündə,Öz yolundan döndərəmməz şerimizi.

Bakı, 29.02.2004

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri