Qəzəl 3385

آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3388

گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3420

چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3423

پیش مژگان درازت که هدف خواهد شد؟چون تو بر یک طرف افتی که طرف خواهد شد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3438

چشم ناقص گهران بر زر و زیور باشدزینت ساده دلان پاکی گوهر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3442

نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشدگر خوشی با من بی برگ و نوا خوش باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3445

نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشدسور این طایفه در حلقهٔ ماتم باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3454

چشم بیدار چراغ سر بالین باشدخواب در پله مرگ است چو سنگین باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3463

دل سودازدگان گوشه نشین می باشددانه سوخته در زیر زمین می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3472

عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3487

محض حرف است که او را دهنی ساخته‌انددر میان نیست دهانی، سخنی ساخته‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3491

تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3495

ما به ساقی و حریفان به شراب افتادندما به سرچشمه و یاران به سراب افتادند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3497

قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3511

نه غم خار و نه اندیشه خارا دارندرهنوردان تو پیشانی صحرا دارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3516

حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3532

آتش خشم به یاقوت مدارا چه کند؟تندی سیل به همواری دریا چه کند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3534

دل نازک به زبان بازی مژگان چه کند؟سپر آبله با خار مغیلان چه کند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3538

مکث لب تشنه دیدار به جنت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3547

دانه از سینه خود مرغ نظر می چیندصدف از حوصله خویش گهر می چیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3548

هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بودکف این بحر گهرخیز ید بیضا بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3576

هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3582

از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3590

از ریاضت دل اگر آینه پرداز شودچون صدف مخزن چندین گهر راز شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3632

اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آیدریشه غم ز دل تنگ برون می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3644

نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3645

درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3648

در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3652

پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq