Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سبکروان که طلبکار یار می گردندغبار رهگذر انتظار می گردند
Qəzəl 3908اگر ز چهره داغم نقاب بردارندجهانیان نظر از آفتاب بردارند
Qəzəl 3914مرا اگر چه کم از خاک راه می گیرندز من فروغ گهر مهر وماه می گیرند
Qəzəl 3919چرا به خلدبرین از خدا شوی خرسندبه جوی شیر چو طفلان چرا شوی خرسند
Qəzəl 3927چو در پیاله رنجش می عتاب کندپیاله روترش از تلخی شراب کند
Qəzəl 3934به هر چمن قد موزون او خرام کندز طوق فاختگان سرو چشم وام کند
Qəzəl 3938سخن به مردم افسرده دل اثر چه کندبه خون مرده تقاضای نیشتر چه کند
Qəzəl 3939بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند
Qəzəl 3940اگر به قامت رعنای او نظاره کندز طوق فاخته زنجیر سروپاره کند
Qəzəl 3943کسی برون سرازین بحربیکرانه کندکه سربه اره پشت نهنگ شانه
Qəzəl 3944سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکندتمیز گندم و جواز هم آسیا نکند
Qəzəl 3952خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهندغبار دیده خودرا به توتیا ندهند
Qəzəl 3973دل فسرده ز داغ آتشین عذار شودکه سنگ دیده ور از خرده شرارشود
Qəzəl 3985سواد شب دل شب زنده دار می خواهدزمین سوخته تخم شرار می خواهد
Qəzəl 3988ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهدز عارض تو نظر آب آفتاب دهد
Qəzəl 3995اگر به پیرهن گل وگلاب باز آیدامید هست به جوی من آب باز آید
Qəzəl 4007برون ز کیسه ممسک درم نمی آیدز دست بسته سخا وکرم نمی آید
Qəzəl 4015دو چشم شوخ ترا دیدهبان نمیبایدکه آهوان حرم را شبان نمیباید
Qəzəl 4028خط عذارتو خورشید رابه دام کشیدز هاله حلقه به گوش مه تمام کشید
Qəzəl 4039خط را گذار برلب آن سیمبر فتادسرسبز طوطیی که به تنگ شکر فتاد
Qəzəl 4053پروانهای که گرد تو یک بار میپرداز شاخسار شعله شرروار میپرد
Qəzəl 4054راهی که مرغ عقل به یک سال میپرددر یک نفس جنون سبکبال میپرد
Qəzəl 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسدگردد تمام گوش وبه فریاد من رسد
Qəzəl 4100لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شدزین قفل زنگ بسته در عیش باز شد
Qəzəl 4113از سرگذشته سربه گریبان نمی کشداین شمع کشته ناز شبستان نمی کشد
Qəzəl 4114چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد
Qəzəl 4115یک دل ز ناوک مژه او رها نشداین تیر کج ز هیچ شکاری خطا نشد
Qəzəl 4116خط ترا که دید که زیر و زبر نشداین رشته راکه یافت که بی پاوسرنشد
Qəzəl 4117چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکداز آرمیدن دل من جستجو چکد
Qəzəl 4118شرم از نگاه آن گل سیراب می چکدزان تیغ الحذر که ازو آب می چکد