Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرسشوکت بزم سلیمان از من مجنون مپرس
Qəzəl 4844داشت امروز رخ یار حجابی که مپرسزد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس
Qəzəl 4847دردی که سازگار تو گردد دواشناسزهری که خوشگوار شد آب بقاشناس
Qəzəl 4877عاشقان را مغز در سر گر نباشد گو مباشکف اگر در بحر پرگوهر نباشد گو مباش
Qəzəl 4894گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش
Qəzəl 4895هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش
Qəzəl 4908خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش
Qəzəl 4909می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش
Qəzəl 4914زیر یک پیراهن از یکرنگیم با یار خویشبوی یوسف میکشم از چشم چون دستار خویش
Qəzəl 4923یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟
Qəzəl 4924ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش
Qəzəl 4938ازان از دست نگذارد قدح چشم فسونسازشکه هر پیمانه چون آیینه آرد برسر نازش
Qəzəl 4942گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگشز رنگ آفتابی، آفتابی می شود رنگش
Qəzəl 4946درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش
Qəzəl 4955اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟
Qəzəl 4957اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینشچه بیتابانه می چسبد به دل لبهای شیرینش
Qəzəl 4958بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش
Qəzəl 4961ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایشپری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش
Qəzəl 4962به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایشغزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش
Qəzəl 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش
Qəzəl 4965چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟که خون رامشک سازد در دل صیاد، آهویش
Qəzəl 4967کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش
Qəzəl 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارشباشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش
Qəzəl 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش
Qəzəl 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش
Qəzəl 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش
Qəzəl 5001زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش
Qəzəl 5012کسی که دیدن روی تو کرد حیرانشبه دیده آب نگردد ز مهر تابانش
Qəzəl 5013مدار چشم مروت ز خضر و احسانشکه سر به مهر حباب است آب حیوانش
Qəzəl 5017رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش