Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از دست رود خامه چو نام تو نویسندپرواز کند دل چو پیام تو نویسند
Qəzəl 4416آنها که نظرباز به نو خط پسرانندبی چشم بداز جمله بالغ نظرانند
Qəzəl 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید
Qəzəl 4430تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید
Qəzəl 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید
Qəzəl 4445یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید
Qəzəl 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید
Qəzəl 4451فارغ بود از افسر زرین سر خورشیدکز شعشعه خویش بود افسر خورشید
Qəzəl 4452طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید
Qəzəl 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد
Qəzəl 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد
Qəzəl 4464خالت ز خط مشکین دست دگر برآوردحرصش شود دوبالا موری که پر برآورد
Qəzəl 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد
Qəzəl 4466از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شدمهر خموشی من جام جهان نما شد
Qəzəl 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد
Qəzəl 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید
Qəzəl 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد
Qəzəl 4493بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید
Qəzəl 4503از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید
Qəzəl 4505فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید
Qəzəl 4514به همچون منی آسمان چون برآیدخم می چسان بافلاطون برآید
Qəzəl 4516بس که در زلف تو دلها آب شدحلقه هایش سربسر گرداب شد
Qəzəl 4517تا به زانو پای من در خار شدکاسه زانوی من مودار شد
Qəzəl 4521از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید
Qəzəl 4534شوخی حسن کی نهان زیر نقاب میشودخنده برق را کجا ابر حجاب میشود
Qəzəl 4537هر که رنگ شکسته ای دارددل در خون نشسته ای دارد
Qəzəl 4538دل ز سیر وسلوک بینا شدقطره بر خویش گشت دریا شد
Qəzəl 4551چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذبیداری شب است به صاحبدلان لذیذ
Qəzəl 4554برد دستم رابیاض گردن جانان ز کاردست را سازد بیاض خوش قلم بی اختیار
Qəzəl 4556بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار