Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
یارنو خط زنگ از دل می زداید بیشتربرگ عیش از نوبهاران می فزاید بیشتر
Qəzəl 4626می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگرمی تراود هر نفس زین پرده آهنگ دگر
Qəzəl 4636سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیرشاهد ظلم است ازاهل عمل آثار خیر
Qəzəl 4666نالهای از ته دل کرد سپند آخر کارسوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار
Qəzəl 4683ز طوطیان شکر ناب را دریغ مدارز سبز کرده خود آب رادریغ مدار
Qəzəl 4696ترا به هرگذری هست بیقراردگرمرابجز تو درین شهر نیست یار دگر
Qəzəl 4698ربوده است مراذوق جستجوی دگربرون ز شش جهت افتاده ام به سوی دگر
Qəzəl 4720ای زلف و عارض تو ز هم دیده زیب ترخطت ز خال و خال ز خط دلفریب تر
Qəzəl 4724نادان ز حرص درتب و تاب است بیشتردر شوره زار موج سراب است بیشتر
Qəzəl 4728ای زلف و خط و خال تو از هم کشنده ترمژگان ز چشم و چشم زابرو زننده تر
Qəzəl 4729ای زلف سرکش تو ز بالا کشیدهترمژگان و چشم شوخ تو از هم رمیدهتر
Qəzəl 4731معشوق در برابر و مهتاب درنظرآید دگر چگونه مرا خواب درنظر
Qəzəl 4732ای هرنظر خیال ترا منزل دگروز هرنفس به کوی تو راه دل دگر
Qəzəl 4742جز گوشهٔ قناعت ازین خاکدان مگیرغیر از کنار هیچ ز اهل جهان مگیر
Qəzəl 4744هرچند جهانسوز بود جلوه دلداراین شعله دو بالاشود از جامه گلنار
Qəzəl 4751هر چند ترا دیده بدکرد زمن دوردرکنج قفس نیست زگل مرغ چمن دور
Qəzəl 4752کام دل ازان چهره افروخته برگیردرهرنگهی دیده خودرا به گهر گیر
Qəzəl 4754مطربا مهر از دهان برداربند خاموشی از زبان بردار
Qəzəl 4762شعله ای در مغز هست ازآتش سودا هنوزمی تراود بوی می از پنبه مینا هنوز
Qəzəl 4763با قیامت قامتش همدوش می گردد هنوزاز خرامش بوی گل مدهوش می گردد هنوز
Qəzəl 4777دل مکدر ز غم یار نگردد هرگزاز پری شیشه گرانبار نگردد هرگز
Qəzəl 4782نیست بی خون دل آن زلف پریشان هرگزنبود بی شفق این شام غریبان هرگز
Qəzəl 4784از جبینش عرق شرم روان است هنوزچشم امید به رویش نگران است هنوز
Qəzəl 4793ز خط چو یار رخِ آل را کند سرسبزامید مزرع آمال را کند سرسبز
Qəzəl 4794ز سرو قدِ تو شد شوره زارِ امکان سبزز شمعِ سبز تو شد بختِ این شبستان سبز
Qəzəl 4828گوهر کامل عیاران چشم نمناک است و بستحفه روشندلان آیینه پاک است و بس
Qəzəl 4832پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بسپیشِ اهلِ دید ملکِ بیزوال این است و بس
Qəzəl 4833یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس
Qəzəl 4834شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرسمی شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس
Qəzəl 4835هیچ کار از ما نمی آید ز کار ما مپرسرفته ایم از خویش بیرون از دیار ما مپرس