Rübai
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای هجر تو خون کرده جگر یاران رااز وصل تو شادی دل غمخواران را
Rübai 41زن خنده به فکر ارشمندیس و مترسسر کن خبث ارسطالیس و مترس
Xeyli uludur Dəməşq həmmamləriXeyli uludur Dəməşq həmmamləri,Şirin suludur Dəməşq həmmamləri,
Ümidim çoxdur ki, hicran tükənərÜmidim çoxdur ki, hicran tükənər,Xoş keçər bəlkə bu ömür bir qədər.
Rübai 9من شانه زلف عنبرین بوی تواممشاطه حسن روی دلجوی توام
Rübai 7هرچند که در زمانه یک محرم نیستبنیاد اساس دوستی محکم نیست
Rübai 23Ey xurma ağacı, qələmin məşhur,Hər xəttin Xızıra işıq yoludur.
Rübai 6زنهار مبالغت مکن در هر بابدر مذهب صاحب خرد این نیست صواب
Rübai 48تا شد ز نگاه تو جهانی از جادیوانه به شور رفت صحرا صحرا
Saqi, oxudum nəqli-Əbu-QəbşanıSaqi, oxudum nəqli-Əbu-Qəbşanı,Taifdə Qusəylə etdigi sövdanı.
Sənsiz rahatlığım yoxdur, a canımSənsiz rahatlığım yoxdur, a canım,Nə şadlıq varımdır, nə xoş zamanım.
Rübai 24از پیش خدا بهر خدا آمده اینی از پی بازی و هوا آمده ای
Rübai 8یک لحظه دلم را سر هشیاری نیستبا هشیاران مرا سر یاری نیست
Rübai 27Nə qədər ürəkdə var belə sevda,Qəlbi bürüyəcək kədər, qəm, cəfa.
Rübai 9ای چشم تو را چو من جهانی شده مستدر پای تو افتاده چو گیسوی تو پست
Rübai 55ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن
Bir gecə Əbu Ləhəb tapıb Kəbəyə əlBir gecə Əbu Ləhəb tapıb Kəbəyə əl,Ahuyi-tilanı sirqəd etdi o dəğəl,
Söz yandı qələmin ucuyla həmənSöz yandı qələmin ucuyla həmən,Fitnənin əliylə soldu bağ, çəmən,
Rübai 26تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای
Rübai 15آنها که ز سودای تو سرگردانندآشفته و شوریده و بی سامانند
Rübai 30دنیا نه مقام ذوق و عیش و طرب استعیش و طرب و ذوق درو بس عجب است
Rübai 14با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است
Rübai 62ای دل هرکس که بود از این سلسله رفتغافل منشین عمر تُنُک حوصله رفت
Bir ay rəməzan oruc tutub hər axşamBir ay rəməzan oruc tutub hər axşam,İftarımı eylədim şərabi-gülfam,
Ey könül zülfünə sən düşmə dəxilEy könül zülfünə sən düşmə dəxil,Yüksəlmək bu yolda heç mümkün deyil
Rübai 29ای آنکه طریق عشق ما می سپریباید که به کل ز خویشتن درگذری
Rübai 23ای جان جهان، جان جهان، دلبر گیلمی دل همه روج داروتی دیمی میل
Rübai 32Sənin nə şərikin, nə varisin var,Hər şey gəlib-gedir, sənsən bərqərar.
Rübai 22گفتم که مگر رای تو فرزانگی استرفتیم و هنوزت سر بیگانگی است
Rübai 68بلبل چو تو راز دوری گل الم استخاموش اگر دمی نشینی ستم است