Rübai 49

آن قوم که بر ستم دلیرند همهعاجزکش و فتنه و شریرند همه

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Şirvan gözəli bir xoş əda bilməz imiş

Şirvan gözəli bir xoş əda bilməz imiş,Peyvəstə cəfa qılır, vəfa bilməz imiş,

Seyid Əzim ŞirvaniRübai1 dəq
Rübai 21

ای رفته به پای خود به جایی که مپرسوز دست خودی تو در بلایی که مپرس

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Rübai 14

Əcəm, türk, ərəbin sənsən rəhbəri,Yüksəlir hər kəsin sənlə hünəri.

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 96

ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 56

چشمم که سرشک لاله‌گون می‌آردرازیست که از پرده برون می‌آید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Sərməst namazə gəlməsəydi əshab

Sərməst namazə gəlməsəydi əshab,Heç ayə gəlib həram olmazdı şərab.

Seyid Əzim ŞirvaniRübai1 dəq
Rübai 26

Dünyada hər cəfa eyləyə dilbər,Öz məst aşiqinə nəsihət eylər.

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 1

انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 61

مجذوب از این جهان فانی بگریزاز دهر چو عمر جاودانی بگریز

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Meyxanə tərəf amandı, var, ey saqi

Meyxanə tərəf amandı, var, ey saqi,Gör xümdə əgər şərab var, ey saqi!

Seyid Əzim ŞirvaniRübai1 dəq
Rübai 28

Bu dünya əhlinin sonu ədəmdir,Fərəhin, şadlığın axırı qəmdir.

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 8

عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 69

مجذوب تو را به سایه همدوشی بهیعنی که فتادگی و بی‌هوشی به

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Bu Gəncədə bir gənci-nihanım qaldı

Bu Gəncədə bir gənci-nihanım qaldı,Bir simbədən, qönçədəhanım qaldı.

Seyid Əzim ŞirvaniRübai1 dəq
Rübai 33

Əmrinlə bitişib birləşmiş məzac,Xilqətdə bu aləm sənədir möhtac.

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 24

تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوستمغزند و مپندار تو ایشان را پوست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 72

بی‌دوستیت به خضر ننگ است حیاتکافر هم گفت یا علی یافت نجات

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Xaki-Nəcəfi-Əşrəfə oldum vasil

Xaki-Nəcəfi-Əşrəfə oldum vasil,Səd şükr xudayə, feyz aldım kamil,

Seyid Əzim ŞirvaniRübai1 dəq
Rübai 45

Aləmdə o dildar görünən zaman,Hər an bir surətlə oldu nümayan.

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 26

ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیستوز حسن تو ماه را یکی از صد نیست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 74

ساقی تو ز می به جام مستان کردنوز عشوه به کار می‌پرستان کردن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Tiflisdə bir sərvqədü siməndam

Tiflisdə bir sərvqədü siməndam,Mehmanım olub bir gecə içdi neçə cam,

Seyid Əzim ŞirvaniRübai1 dəq
Rübai 51

Çəməndə gül qurdu böyük ehtişam,Səbzənin başına səpdi zər müdam.

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 29

چون زرد شد از رنج گل رعنایتشد رنج خجل ز روی شهرآرایت

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 75

جانا دل دوستان شکستن تا کی‌در آتش دل بی‌تو نشستن تا کی‌

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Gər oldu mənim canıma canan varis

Gər oldu mənim canıma canan varis,Zahid, ola iymanuva şeytan varis,

Seyid Əzim ŞirvaniRübai1 dəq
Rübai 67

Od vurmuş bu dərdli qəlbimə o yar,Ah, onun nə qədər daş ürəyi var?

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 31

ای عرصه تبریز زیانت مرسادآسیب زمان به مردمانت مرساد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 80

قرآن که بود به راه دین رهبر ماآگاه بود ز حال خشک و تر ما

Məczub TəbriziRübai1 dəq