Rübai
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Öpdüm ləbini dedim ki, şəkkərdir bu,Yox, şireyi-şəkkər nədi, behtərdir bu,
Rübai 36Qəlbin inlətməyən ayrılıq, hicranVüsalın zövqünü bilməz heç zaman.
Rübai 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Dərda ki, fəraq ilə cigər qan olduDərda ki, fəraq ilə cigər qan oldu,Əyyami-visal döndü hicran oldu.
Rübai 43Seyidlər göz nuri, taci-sərdirlər,Ədəbdə onlara yoxdur bərabər.
Rübai 51نی حال دلم یکان یکان میگویدوان راز که داشتم نهان میگوید
Yarım gedibən özgələrə yar olduYarım gedibən özgələrə yar oldu,Sədparə könül hicrə giriftar oldu,
Rübai 44Seyid olmalıdır hər işdə yüksək,Surətdə, siyrətdə böyük cəddi tək.
Rübai 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Sondu mənə piri-meykədə cami-səbuhSondu mənə piri-meykədə cami-səbuh,Vəh, vəh, nə səbuh, feyzi-dil, rahəti-ruh.
Rübai 46Çəkəndə nəqqaşı yar surətini,Xalını, zülfünü, lətafətini,
Rübai 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Həngami-hilali-eyd, ol məh nagahHəngami-hilali-eyd, ol məh nagah,Bam üstə çıxıb edərdi hər yanə nigah.
Rübai 49Verdiyin əzab da xoşdur mənə, yar!Şirindir al ləbdən hər acı göftar.
Rübai 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوززین ره به کجا رسیدهای باش هنوز
Şirvanda əgər bir gözələ yar olasanŞirvanda əgər bir gözələ yar olasan,Lazımdı ki, yüz dərdə giriftar olasan,
Rübai 54Fələk hər işıqlı ulduzla axşamAqillər qəlbinə dağ basır müdam.
Rübai 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمیآوردش ظلمت شب در آغوش
Ey Gəncəni abad qılan Məscidi-ŞahEy Gəncəni abad qılan Məscidi-Şah,Meydanüvə hər gün gətirir ərş pənah,
Rübai 63Göz yaşım göstərir nədir qəmi-yar,Odu şöləsindən anlamaq olar.
Rübai 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام
Ey möcüzi-ənfasına şagird MəsihEy möcüzi-ənfasına şagird Məsih,Hər nükteyi-movhumu ləbin qıldı sərih,
Rübai 74Ey ciyər qanıyla dövlət toplayan,halın necə olar sən ölən zaman?
Rübai 67وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم
Rübai 75Çoxdandır vüsalın dövlətilə mənAyrıldım bənəfşə, sünbül, çəməndən.
Rübai 70منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم
Rübai 90داغ غم هجران تو در جان دارمصد ناله ز داغ غم هجران دارم
Rübai 71تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن
Rübai 18حسنت که ز کاکل علم افراشته استمویی ز کمال لطف نگذاشته است
Rübai 73تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن