Cahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinan
Qəsidə nədir?
Qəsidə: təntənəli, uzun lirik şeir; mədh və ya öyüd üçün yazılır.
Cahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinan,Buraxdı fərşi-lətafət zəminə lütfi-zəman.
Həva sünufi-rəyahinə verdi ziybi-zühur,Tərazi-Hilleyi xak oldu hülyeyi-əlvan.
Diküb şükufəvü qönçə çəməndə çətrü otaq,Məqami-bəzmi-sürur oldu ərseyi-bustan.
Degil əlaməti-fəsli-rəbi’ qövsi-qüzeh,Ədayi-xidmət içün bağladı sipehr miyan.
Mükəmməl olmağa əsbabi-eyş bitənqiz,Müyəssər olmağa alati-bəzm binöqsan,
Səhabü seyl ilə irsal oldundu gülzarəQamu zəxireyi-bəhrü qamu dəfineyi-kan.
Təmamiyi-bərəkatın zəmin qılıb məbzul,Cəmi’i-lütfi-nihanın zəmanə qıldı əyan.
Büsati-səbzəyə gülbün yaşıl sərir tiküb,Yaxıb çiraqlərin hər tərəf güli-xəndan,
Yığıldı nəstərənü susənü gülü lalə,Dərildi nərgisü nəsrinü sünbülü reyhan.
Nəfiri-seylə həmavaz olub nəqareyi-rə’d,Qılub misari-müqərrər cəvahirin baran,
Çəməndə eylədilər tifli-qönçəyi sünnət,Saçıldı gülşənə gül-gül cərahətindən qan.
Yetirdi öylə səfa dövri-ruzigarə bu surKi, suri-xütneyi-nəqdi-yeganeyi-dövran,
Güli-bəhari-əmarət, cənabi-Cə’fər bəgKi, tövqi-rə’yinədir çərx bəndeyi-fərman.
Nizami-səltənətü mülkə əşrəfi-əsbab,Binayi-millətü islamə ə’zəmi-ərkan.
Bəhari-rif’ətü iqbalə əltəfi-əzhar,Nihali-şövkətü iclalə ə’dəli-əqsan.
Sipehrmənziləta, sənsən ol məkani-həyaKi, yox sifatinə həddi-əhateyi-imkan.
Mübarək ola bu surü süruri-bəzmi-huzurKim, oldu cümleyi-xəlqi-cəhanə feyzrəsan.
Nişatü eyşinin övsafi tutdu afaqi,Səfafü zövqünün avazəsiylə doldu cəhan.
Sipehr qıldı bu bəzmi-nişatə bəzli-səfa,Məlaik oldu bu surü sürurə fatihəxan
Ki, əsli qaideyi-hifzi-şər’dir bu əməl,Budur müqəddəmi-əsnafi-taəti-Rəhman.
Şəha, Füzuliyi-zarəm ki, dövri-ədlindəBüqai-əmnü əmandır mənə məqamü məkan.
Nisari-bəzmin içün gər bulursa hüsni-qəbul,Gətirmişəm göhəri-e’tiqadü cövhəri-can.
Ümid var ki, olduqca ruzigarə vücud,Müyəssər ola sənə irtifai-şövkətü şan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-cahani-eyledi-feyzi-behar-reski-cinan
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Hanı bir öylə həmdəm ki, boşaldam qəlbimi bir dəm.
Yenə aləmdə ədalət necə gör açdı ələmYer üzündən silinib getdi bütün dərdi-sitəm,
منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدمبه حرف قید ز کلک فنا کشیده رقم
Nə vaxtadək qoşa zülfün mənə qeydi-cəfa olsunNəsibim dərdü möhnət, məskənim dami-bəla olsun?
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Gözəl səndən xəbər alım,Var əndamın qarmı sənin?
Mürəbbe: Qanlı fələk, səndən şikayətim varQanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum
ŞəlaləsindənEy dost, hüzuruna salamlarım var,Bu şəfəq könlümün şəlaləsindən.
GörümBülbül kimi bu gülşənə gəlmişəm,Lalə görüm, sünbül gorüm, gül görüm.