Kargər düşməz xədəngi-tə’neyi-düşmən mana,Kəsrəti-peykanın etmişdir dəmirdən tən mana.

Eymənəm səngi-məlamətdən kim, alıb çevrəmi,Oldu zənciri-cünun bir qəl’əyi-ahən mana.

Ondanam rüsva ki, seylabi-sirişkim çak edər,Zəxmi-tiğin qanı geydirdikcə pirahən mana.

Dəmbədəm şəm’i-cəmalından münəvvər olmasa,Ey gözüm nuri, gərəkməz dideyi-rövşən mana.

Hiç məskəndə qərarım yoxdurur ol zövqdənKim, qaçan xaki-səri-kuyin ola məskən mana.

Başda bir sərvi-sənubər vəslinin sevdası var,Sud qılmaz bağiban, nəzzareyi-gülşən mana.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli: odlara yansın büsati-səltənət!Yeydir ondan, Həq bilir, bir guşeyi-gülxən mana.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri