شانه ای گل بخم طره طرار منه
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
شانه ای گل بخم طره طرار منهبستر راحت دلهاست درو خار منه
Şanə, ey gül, o qara zülfünü zinhar eləmə,Gəl ürək bəstərinin həmdəmini xar eləmə.
پایمالم مکن ای قامت خم مژگان راخار زیر قدمم از پی آزار منه
Əyilib tökmə yerə kirpiyimi, ey qəddim,Yoluma tökmə tikan, gəl mənə azar eləmə.
سر آن زلف مکش بی ادب ای مشاطهدست بی باک چنین در دهن مار منه
Çəkmə hörmətsiz onun zülfünü, ey məşşatə,Ilanın ağzına barmağı giriftar eləmə.
سیر صحرای بلا شیوه سر بازانستپای تقلید درین وادی خون خوار منه
Qəm çölün seyr eləmək şivəsidir Məcnunun,Onu təqlid edərək sən belə rəftar eləmə.
مرسان از بدی کار کدورت بر دلداغ صد دغدغه بر سینه افگار منه
Iş pis olduqda, gülüm, qəlbə küdurət vermə,Yüz fikir dağını sən sinəmə gəl bar eləmə.
ای قضا بر خط رخسار بتان گاه رقمنقطه جز مردمک چشم من زار منه
Ey qəza, sən gözəlin ruyinə xal qoyduqda,Bəbəyimdən götürüb vur da, məni zar eləmə.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می رسد کار بتدریج فضولی بکمالبهر تقوی قدح از دست بیک بار منه
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çatar iş başə, Füzuli, yenə tədric ilə,Tərki-mey qılma, bu təqvanı canın var eləmə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-372
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Məni eşq əhlinin divanına divanə yazmışlar,Könül mülkün, əziziın, dərdi-eşqə xanə yazmışlar.
Təcnis: Ey sülatin, nə xəşmlü baxırsanEy sülatin, nə xəşmlü baxırsanSən deyən günahkar yamən deyiləm
TəcnisQəni Mövlam, budur səndən diləkim,Gələ bir gün bu diyarə sevdiyim,
HandadıEy ağalar, həsrətini çəkərəm,Bu mələk mənzərim bilmən handadı.