Vəh nədir ol tairi-fərxəndəbalü tizpər
Qəsidə nədir?
Qəsidə: təntənəli, uzun lirik şeir; mədh və ya öyüd üçün yazılır.
Vəh nədir ol tairi-fərxəndəbalü tizpərKim, olur bir türfə ayin ilə hər dəm cilvəgər?
Ağzı açıq, çıxmaz avazı, ayağı yox, yürür,Can iləndir seyri, əmma demək olmaz canəvər.
Bir dəmirdən daşlü divar ilə müstəhkəm həsar.Bir əsasi-qir ilən qaim, binayi-mö’təbər.
Yengi aydır hey’əti, amma yeni aylar kimiBədr olmaz, necə kim, göy üzrə sərgərdan gəzər.
Adəti uçmaqdır, amma quşların əksi müdam,Uça bilməz müttəsil balü pəri olmasa tər.
Gəh Zəkərya kimi çəkmiş çox cəfalər bıçqıdan,Gəh büti-Azər kimi olmuş giriftari-təbər.
Boynu bağlı bir qara quldur həvası qaçmağa,Bulduğun alıb qaçar, saxlamasan şamü səhər.
Bir mübəssirdir ki, daim dideyi-heyrət açıb,Asiman təhqiqi-əhvalinə salmışdır nəzər.
Sayılır pəhlulərinin üstüxani zə’fdən,Böylə zə’f ilən ağır yüklər çəkər, eylər hünər.
Yerdə gəzməz vəhştək, amma yürür ondan rəvan,Göydə üçmaz teyrtək, amma uçar ondan betər.
Gər bükülmüşdür qədi, eyb eyləmən, bir pirdir,Nuh dövründən verər bir-bir, sual etsən, xəbər.
Baş açıb yağmurlara, suya batırmış kisvətin,Yaş uşaqdır, lövhi sadə, hiç bilməz xeyrü şər.
Canı yox, lakin rizayi-xəlq hasil qılmağaGəh aşağa, gəh yuxaru yügürüb canlar çəkər.
Divə bənzər, gəzdirər başda Süleyman təxtini,Yoxsa kandır, saxlanır köksündə qiymətli gühər?
Yoxsa zövrəqdir, onu qılmış mürəkkəb seyr üçünVeys bəy həzrətləri, ol şəhriyari-namivər!..
Ey bəqayi-izzü cahin mövcibi-təmkini-mülk,Vey sənayi-lütfü qəhrin mənşəi-nəf’ü zərər.
Xaki-payindən əgər bir zərrə tapsaydı sədəf,Bəsləməzdi irtifai-qədr üçün mütləq gühər.
Öylə əmniyyətdir əyyamında kim, mün’imlərin,İşrət israfından özgə malına yoxdur xətər.
Tişeyi-bənnayə derdi ərreyi-nəccar dün:Zülmümüzdən həm həcər asudə oldu, həm şəcər.
Öylə kim ədlün zərər rəsmin götürdü mülkdən,Ehtiyat üçün gərəkməz kimsəyə divarü dər.
Düşmənin məğlub olub daim zəfər bilməz nədir,Sən qaçan kim əfv qılsan ol sanur onu zəfər.
Yol aparsaydı sənin ehsanına bir zərrəcə,Afitabın minnətin çəkməzdi nur üçün qəmər.
Zövq üçün şövqün tapıb sərməst olan ariflərəHacət olmaz cami-mey içmək, sənin şövqün yetər.
Şami-bəzmin öylə rövşəndir ki, hər kim şəm’təkTapsa onun zövqünü, qılmaz təmənnayi-səhər.
Vəsfi-zatın həddən əfzundur, şəha, mə’zur tutKim, qılır ibram xövfindən Füzuli müxtəsər.
Var ümidim, ta bu dərya üzrə kəştiyi-hilalGah gəşti-xavər eylər, gah seyri-baxtər.
Baxtərdən xavərə olsun səlayi-sövlətin,Şöhrətindən olmasın xali fəzayi-bəhrü bər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-veh-nedir-ol-tairi-ferxendebalu-tizper
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
İrişdi vəqt ki, gül basa busitanə qədəm,Cəhani eyləyə lütfi-bahar rəşki-İrəm.
Ey müsəffa şişeyi-cövlaneyi-firuzəfamEy müsəffa şişeyi-cövlaneyi-firuzəfam,Mə’dəni-yaquti-səhba, gülbüni-gülbərgi-cam!
Bu bəhri-niylgun min mövc hər saat əyan eylərBu bəhri-niylgun min mövc hər saat əyan eylər,Ülül-əbsarə bir-bir kəşfi-əsrari-nəhan eylər.
Yenə açıldı gülü qıldı cəhani xürrəmYenə açıldı gülü qıldı cəhani xürrəm,Çəmənarayi-vücud oldu güli-baği-ədəm.
Başqa şairlərin şeirləri · Mədhiyyə
Gözəllər sultanı, mələklər şahı,Alagöz cananım, getmə, amandı!
Xürrəm ol gün kim, mənim fərxundə yarım var idiXürrəm ol gün kim, mənim fərxundə yarım var idi,Könlümü bağrım bütün, səbrü qərarım var idi.
YaxşıdırQəm çəkmə, ey könül, fani dünyada,Qılınc çəksən dərdə, aha yaxşıdır.
دم شاهی زنم از بندگی حضرت توحلقهای گر ز سر زفت تو در گوش کنم