Payız çatıb, bostanları pozublar,Qızıl suya boyanıbdır göy çinar.Sel suları yenə axır dağlardan,Quşlar köçüb gedib bizim bağlardan.Eşidərkən puldan, işdən var xəbər,Ac qalanlar şəhərlərə köçürlər.Şəhərdəki aclıq çəkən az deyil,İndidəki isti hava, yaz deyil.Məscidlərdə yatar gecə qonaqlarHər gecədə ölür bir çox uşaqlar.Heydərbaba, bax bağlarda yel əsir,Meşələrdə quduz qurdlar yol kəsir.Palçıq evlər bir-birinə sıxılıb,Bir parası yeldən, seldən yıxılıb.Evlər susmuş, soyuyubdur od ocaq.Yenə haçan hava, rüzgar olacaq?Lakin “baba” hava yenə qızışar,Yaşıllanar qara çəmən, göy çinar.Quşlar yenə yurdumuza dönərlər,Yad ellərdə qara günlər görənlər.Yenə günəş işıq salar sulara,Buğda bitər, gələr ağaclar bara.Aydın şəfəq gülər bizim ölkəyəDastan olar hisli daxma, həm pəyə.Onda sən də uzaqlardan sübh erkənÇiçəklənmiş “Xoşginab”ı görərsən.Öz yerində buğda, pambıq əkəni,Bizlər üçün qızıl xirmən döyəni.Qara günün ömrü “baba”, az olar,Zülmün odu sönüb, gülü tez solar.Onda sənə mən qoşmaca qoşaram,Axar çay tək həm aşaram, coşaram.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar