Gül dəməti
Təbrizin bağlarından,Dərmişəm ətək-ətək.Həsrətlə, iştiyaqla,Qırmızı, sarı çiçək.
“Yam”dakı çeşmələrdən,Sərin su içən olsa,Günəşli, isti gündə,Arazdan keçən olsa.
Dərdigim o gülləri,Ay çıxan zaman gətir.Vurğunun və XəndanınQəbrinə nisar yetir.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/hebib-sahir-gul-demeti
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ya dala
İbtida əlifdən dərsim alanda,“Əlif’dən oxuyub gəldim ya “dal”a.
Ey sayə, mən tək gəzmədin səhraları avarə sənYox taqətin tənhalığa, möhtacsan bir yarə sən.
Mürəbbe: Qanlı fələk, səndən şikayətim varQanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum
Dövri-rüxsarına geysuyi-pərişan düzülübDövri-rüxsarına geysuyi-pərişan düzülüb,Ya ki, gül dövrünə bir dəsteyi-reyhan düzülüb?!