Dövri-rüxsarına geysuyi-pərişan düzülüb,Ya ki, gül dövrünə bir dəsteyi-reyhan düzülüb?!

Əsmə, ey badi-səba, pozma nizami-zülfün,Ki, nizamilən ona çox dili-viran düzülüb.

Necə tərsabeçədir bu ki, qiyam eyləyibən,Qibleyi-hüsnünə min dəsta müsəlman düzülüb.

Gül üzündə görübən daneyi-dürri-ərəqi,Belə sandım ki, gül övrağına mərcan düzülüb.

Şərbəti-ləlini bimar könüllər istər,Bir içim sudan ötrü, gör necə ətşan düzülüb.

Ey kamanqaş, bu qədər atma xədəngi-müjgan,Ehtiyat eylə ki, amacına çox can düzülüb.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bilməzəm, hansı əsir oxlayacaqdır, Zikri,Bu sayaq ilə ki, əbrusuna müjgan düzülüb.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar