نمی آید ز تو ای سایه چو من دشت پیمایی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
نمی آید ز تو ای سایه چو من دشت پیماییرفیقی با تو می باید نداری تاب تنهایی
Ey sayə, mən tək gəzmədin səhraları avarə sən,Yox taqətin tənhalığa, möhtacsan bir yarə sən.
شدم رسوا برافکن برده از رخسار عالم رابخود مشغول کن یکدم نجاتم ده ز رسوایی
Rüsvay oldum, ey sənəm, qaldır üzündən pərdəni,Məndən ayır xəlqin gözün, cəzb et o gülrüxsarə sən.
رخت را تا ندیدم از تو نامد صد بلا بر مننمی دانم بنالم از تو یا از نور بینایی
Mən görmədən rüxsarını dərdə deyildim mübtəla,Hüsnünlə saldın, ey pəri, qəlbi yeni azarə sən.
ز پا افتاده ام وز سرگذشتم در ره عشقتمسلم گشت بر من رسم و راه بی سر و پایی
Eşqin yolunda keçmişəm başdan, ayaqdan düşmüşəm,Rəhm et, məni-biçarənin dərdinə qıl bir çarə sən.
از آنم دل نشد جایی مقید ماند سرگردانکه من هر جا که دیدم دل ربایی بود هر جایی
Var vəchi sərgərdən olub, bir yerdə durmazsa könül,Ey gül, onu bülbül kimi təslim edibsən xarə sən.
نه چون رویت گلی بشگفت در گلزار محبوبینه چون قدت نهالی زد سر از بستان رعنایی
Yoxdur sənin qəddin kimi bir sərv, sərvistan ara,Rüxsarın ilə vermisən zinət gülə, gülzarə sən.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی چند در بند ریا باشی بحمداللهکه ترک دین و دل کردی نهادی سر به شیدایی
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bəsdir, Füzuli, uyduğun əhli-riyanın felinə,Bir aşiqi-şeyda olub, ver könlünü dildarə sən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-400
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Səni xatırlaram ömrün başında,Barmağın son dəfə dəyəndə simə.
YazıqdırHavayı həvəsə ciyərin yaxma,Ərənlər verdiyi gözə yazıqdır.
Həqqül-yəqin, fəsil 6حقیقت- ممکن امری است اعتباری که عقل بر وفق خویش از ادراک وجود و عدم به هم درذهن ترکیب کند، و چون به نهایت طور خویش رسد که مبداء طور کشف است حکم کند بدانکه اعتباریات را در خارج وجودی نیست: ان هی الا اسماء سمیتموها انتم و آباءکم.حقیقت- جسم وجسمانیات از جواهر و اعراض به جملگی از امور اعتباریاند، به حقیقت وجود خارجی ندارند: کمثل عیث اعجب الکفار نباته ثم یهیج فتراه مصفرا ثم یکون حطاما.
OlurEşq odına düşdüm, çəkdim cəfalar,Dünyada səfasız nə yaman olur,