مه من بی خبر از حال دل شیدایینیست پروای منت آه چه بی پروایی

Mənəm şeydası ol mahın, o məndən bir xəbər tutmaz,Saqınmaz tiri-ahimdən ki, qarşımda süpər tutmaz.

نیستی از بدی حال فقیران آگهاین نه خوب است که مست می استغنایی

Səni kim, etinasızlıq şərabı məst qılmışdır,O daş qəlbin fəqirin halını duymaz, kədər tutmaz.

بجفاکاری تو نیست کسی در عالمنه همین از جهت حسن تو بی تنهایی

Cəfa etməkdə üşşaqə tayın yoxdur bu aləmdə,Budur vəchi, gözəllikdə yerin bir simbər tutmaz.

نیست مقبول من از خلق جهان الا توبدلی نیست ترا از همه مستثنایی

Könül yatmaz, nədir çarə, cahanda başqa dildarə,Yerini mahi-rüxsarın günəş verməz, qəmər tutmaz.

ای دل از صحبت ارباب جنونت چه رسیدکه چنین شیفته سلسله سودایی

Düşüb zəncirinə eşqin elə halı pərişanəmKi, divanə sanıb, ülfət mənimlə bir nəfər tutmaz.

شاهد سر حقیقت همه جا جلوه گرستچشم بگشا و تماشا کن اگر بینایی

Həqiqət nurudur hüsnü, saçar cilvə, göz aç, aşiq,Tamaşa qıl ki, ondan üz kənarə bir bəşər tutmaz.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. همه دارند فضولی هوس عشق بتاندر میان همه تنها تو همین رسوایی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, çoxları yanmış sənəmlər eşqinə, ammaSənin tək heç kəsin cismi öz ahindən şərər tutmaz.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq