در دیده نور در تن جان عزیز مایی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
در دیده نور در تن جان عزیز ماییاما چه سود خود را هرگز نمی نمایی
Gözümdə nur, bu cismimdə bir əziz cansan,Nə faidə ki, gözümdən həmişə pünhansan.
بسیاری رقیبان از بی مثالی تستکم نیست این که باشد شهری و مه لقایی
Rəqiblərim bu qədər çoxsa, var bunun səbəbi,Gözəllik ölkəsinə sən yeganə sultansan.
جز نام دلنوازی ورد زبان ندارمقانون نیم که خیزد از هر رکم صدایی
Fəğanı ərşə çıxan bir elə rübabəm ki,Cahanı güldürərəm bircə sən məni ansan.
ماه فلک مثالم خوی دگر گرفتهنازل شده است بر من از آسمان بلایی
Fələk qədər mənə cövr etdin, ey ayüzlü sənəm,Fələkmisən bu təbiətlə, ya ki, insansan?
در هر دعا برنگی دیدم جفایی از توخاصیتی است بی شک در ضمن هر دعایی
Dua qılanda mənə canıma bəla yetdi,Dualarından özün yoxsa sən peşimansan?
دل جست راه عشقت جان خواست خاک پایتهر یک گرفته راهی هر یک فتاده جایی
Könül səni aradı, can ayağına düşdü,Biri məkanın olub, digərinə mehmansan.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نه حقه فلک را بر هم زدم فضولیدر هیچ جا ندیدم درد ترا دوایی
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli dərdinə heç yerdə tapmadı dərman,Ümidi tək sənədir, çarə eylə, loğmansan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-384
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Yar qılmazsa mənə cövrü cəfadən qeyri,Mən ona eyləməzəm mehrü vəfadən qeyri.
Yar hali-dilimi zar bilibdir, bilirəmYar hali-dilimi zar bilibdir, bilirəm,Dili-zarımda nə kim var, bilibdir, bilirəm.
Yaxma canım, naleyi-biixtiyarımdan saqınYaxma canım, naleyi-biixtiyarımdan saqın!Tökmə qanım, abi-çeşmi-əşkbarımdan saqın!
Yıxdı saqi bir əyağ ilə məni-əfkarıYıxdı saqi bir əyağ ilə məni-əfkarı,Bir təpik eylədi viran, bu kühən divarı.
Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale
Ey səba, bu ərzimi ərz etgilən cananıma,Bəlkə dərman eyləyə bu dərdi-bidərmanıma.
Göstərdi tiği-hicran rişteyi-ömrünü əhbabınGöstərdi tiği-hicran rişteyi-ömrünü əhbabın,Kəməndi-gərdəni-can olmasaydı zülfi-pürtabın.
ÇətindiTəbib yox, cərrah yox, bulunmaz əlac,Sağalmaz, qurtarmaz, yara çətindi.
EylərDüşmüşük yollara, qismət Allahdan,Bəxtimizi qara, ya da ağ eylər.