غنچهٔ خندان فدا بادت چو بگشایی دهن
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
غنچهٔ خندان فدا بادت چو بگشایی دهنآب حیوان است یا لب جان شیرین یا سخن
قامت سرو خرامان است یا بالای تونه به بالایت نروید هیچ سروی در چمن
این چنین سروی اگر یوسف بدیدی در قبااز گریبان تا به دامن پاره کردی پیرهن
با صفای عارضت هرگز ندارد نسبتیقطرهٔ شبنم سحرگه بر سر برگ سمن
آب روی خود نگه دار از نظرها زینهارهم به چشم خویشتن بین آب روی خویشتن
با ختن میلی نداریم و ز مشکش فارغیمعشق با چین سر زلف تو باید باختن
نیست زلفت را سر مویی به جانم التفاتای هزاران جان سر زلف تو را در هر شکن
گرچه نور چشم مایی شمع چون خوانم تو راهم ادب نبود که گویم آفتاب انجمن
روی تو شمعیست کز انوار قدس افروختندچشمهٔ خورشید باید شمع رویت را لگن
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تا خیال قامتت بر چشمه چشم همامسایهای افکند فارغ شد ز سرو و نارون
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/hemam-qezel-156
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ey ağalar, məni neyçün qınarsız,Nə müddətdir mən o yarı gormənəm.
Dəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsınDəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsın,Salan aşiqləri pərgardən pərgarsız qalsın.
Qəzəl: Götür zülfi-çəlipanı üzari-hurtəl'ətdənGötür zülfi-çəlipanı üzari-hurtəl'ətdən,Məh ü mehr aşikar olsun səhabi-zəngi-qəflətdən
Mah Olan YerdəDoğarmı ay u gün göydəYüzün tək mah olan yerdə