ای سواد زلف تو سودای منروی تو خورشید مهرافزای من

دل میان زلفت و من ره‌نشینفرق بین از جای او تا جای من

فتنه همسایگان شب تا سحردر میان کوی تو غوغای من

از وصالت گر چه محرومم خوش استبا خیالت عشق‌بازی‌های من

دل به پیری هم جوانی می‌کندوه ز دست این دل برنای من

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. لایق حسن جهانگیر تو نیستجز سخن‌های جهان‌پیمای من

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq