کیست کاین فتنه نشاند که تو می‌آغازیکیست بر روی زمین کش تو نمی‌اندازی

نیست در جمله جهان مثل تو صاحب حسنیچشم را گوی که زو دیده‌ام این غمازی

پیش از آن کز غم تو خانه بپردازد دلخوش بود گر نفسی با دل من پردازی

همچو نایم به دم و ناله بسی داشته‌اندچه بود نیز چو چنگم نفسی بنوازی

گر شود جمله جهان خصم مپندار که دستدارم از دامنت ای دوست به بازی بازی

ذره‌ای کم نکنم در هوست هیچ عیارگر صدم بار چو زر در غم خود بگدازی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نازنینی و شد اندر سر ناز تو همامشد حقیقت که بدان روی نکو می‌نازی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri