به یک کرشمه توانی که کار ما سازیولی به چارۀ بیچارگان نپردازی

در آرزوی خیالت غلام خوابم منخنک کسی که تواش همنشین و همرازی

عیار مهر تو یک ذره کم نگردانماگر به بوته عشقم چو سیم بگدازی

چو ما به دیدن رویت ز دور خرسندیمنسیم با سر زلفت چرا کند بازی

به دست باد صبا زلف خویش باز مدهکه هست عادت آن هرزه‌گرد غمازی

مکن تفرج سرو سهی همان خوشترکه عشق با قد و بالای خویشتن بازی

به گل بگو که ز رویم خجل نمی‌گردیکه در میان ریاحین به حسن می‌نازی

پیام ده سوی بلبل که با وجود همامروا بود که سخن‌های عشق پردازی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. همام را سخن دل فریب و شیرین استولی چه سود که بیچاره نیست شیرازی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq