Həmişəgülən
Bir dostumuz vardı, Günəş doğandanGünəş batanadək gülümsəyərdi.Hər səhər gözünü açan zamandanGecə yatanadək gülümsəyərdi.Toxdumu?Acdımı?Tutmazdın xəbər.Pullumu?Pulsuzmu?Yox idi bilən.Gah da arxasınca deyinərdilər:– Yamanca arsızdır həmişəgülən.Bir axşam dayandım, başımın üstdəAmansız hökmünü verdi ayrılıq.Güldü, elə güldü axır nəfəsdə,Bildim ömrü boyu ağlayıb, yazıq.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/huseyn-arif-hemisegulen
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Dağıtsam hər tərəf zülfi-səmənsanı, ağan canı
Dağıtsam hər tərəf zülfi-səmənsanı, ağan canı,Giriftar eyləıəm sen kimi Zibanı, ağan canı.
Oldu: Məh yüzünə salmış bu mələkmənzərMəh yüzünə salmış bu mələkmənzərMüənbər zülflərin zərəfşan oldu,
با تو آمیزش غیر الفت قند و مگس استخودفروشی مکن ایشوخ بس است ارهوس است
Tək-təkBu gecə ruvəmdə oldum pərişan,Yatışdı bir yerinə odasi tək-tək,