تو عارف واقعا گوساله بودیکه از من این سفر دوری نمودی

مگر کون قحط بود اینجا قلندرکه ترسیدی کنم کون ترا تر

گرفتی گوشه ژاندارمری رابه موسی برگزیدی سامری را

بیا امروز قدر هم بدانیمکه جاویدان در این عالم نمانیم

بیا تا زنده ام خود را مکن لوسکه فردا می خوری بهر من افسوس

پس از مرگم سرشک غم بباریبه قبرم لاله و سنبل بکاری

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar

Həqqül-yəqin, fəsil 7

حقیقت- تجدد تعینات، به حسب اقتضای ذاتی، که نسبیه​اند ونسبیت عرض، است و العرض لایبقی زمانین، و به حسب اقتضای منتسبین اعنی الوجود و العدم طالب و مشتاق عدم​اند، و بر سرعت تمام ساری و متحرک به مرکز فطرت ذاتی خوداند که عدم است، به مثابت جواهر به مراکز: و تری الجبال تحسبها جامدة و هی تمرمرالسحاب.حقیقت- ظهور سرعت سریان تعین در زمان از بدیهیات است، که در هر طرفةالعین حال را تجددی حاصل می​شود تا درمرتبه خویش محکوم علیه نمی​گردد به ادراک، چه هر یک از اجزای آنات او مانند نهر جاری و خط ممتد می​نماید، همچنین تجدد تعین مکان و سرعت سریان آن ظاهر است، چه هر یک از اجزای جسم محیط که محل مکان است در حرکت مستدیر اقتضای اخفای جزو دیگر می​کند و شبهت نیست که مکان مجموع اجزای آن جسم است و تجدد تعین حرکت از ضروریات است، از آنکه خروج از قوه به فعل جز به طریق تدریج صورت نه بندد، مگر به تصور مبداء و منتها و عدم سکون متحرک بینهما و چون زمان و مکان و حرکت درهر طرفةالعین مبدل گردد، ضرورت بود که جهات و اجسام و اعراض دیگر بدین و تیره روند که محقق است که هرآنی و جزوی را از مکان و حرکت با هر یک از معروضات ایشان نسبتی است غیر نسبت اول، و هر یکی در هر طرفةالعین به حسب لبس و خلع تعین وجودی و عدمی خاص می​یابند، و این معنی را محبوس و مقید زمان و مکان درنیابد: بل هم فی لبس من خلق جدید.

Şeyx Mahmud ŞəbüstəriMəsnəvi11 dəq
Qocalmır

Qocaldır insanı, qocaldır zaman;Ürəyin atəşi, közü qocalmır.

Bəxtiyar Vahabzadə1 dəq
Qızların

Fəsli bahar, yaz ayları gələndə,Açılar qoynunda gülü qızlarm.

Xəstə Hasan1 dəq
Neylim

Bahar oldu, qurı çaylar daşalı,Sökuldu könlümün bəndi, neylim.

Katibi1 dəq