خسرو تاج بخش ناصر دینآن سرشته به عقل و دانش داد

آن که دست عطا و همت اوحاصل بحر و کان به باد بداد

بود سیم سفر که از تبریزشد به سوی فرنگ خسرو راد

بر به تبریز چون امیر نظامباغ و کاخی نُموده بود آباد

در اِیاب و دِهاب مهمان شداندر آن باغ شاه با دلِ شاد

شه قدم چون نهاد در آن باغدر دولت بد روی میر گشاد

زر و سیم زیاد بهر نثارزیر پای ملک امیر نهاد

همۀ چاکران سلطان راشال و اسل و طلا و نقره بداد

با دل شاد شاه از این کشوربه سوی پایتخت روی نهاد

سفر شه بنای باغ امیرچون به یک سال اتفاق افتاد

بهر تاریخ سال ایرج گفت«باغ میر اجل بُوَد آباد»

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Vətən