قمر آن نیست که عاشق بَرَد از یاد او رایادش آن گُل که نه از کف ببَرَد باد او را

ملَکی بود قمر پیشِ خداوند عزیزمرتعی بود فلک خرّم و آزاد او را

چون خدا خلقِ جهان کرد به این طرز و مثالدقّتی کرد و پسندیده نیفتاد او را

دید چیزی که به دل چنگ زند در وی نیستلاجرم دل ز قمر کند و فرستاد او را

حُسن هم داد خدا بر وی ، حُسنِ عَجَبیگر چه بس بود همان حُسنِ خداداد او را

جمله اَطوارِ نِکوهیده از او باز گرفتهر چه اخلاقِ نکو بود و به جا، داد او را

گر به شمشاد و به سوسن گذرد اندر باغبپرستند همه سوسن و شمشاد او را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بلبل از رشکِ صدایِ او گلو پاره کندورنه بهر چه بُوَد این همه فریاد او را؟

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq