ابلیس شبی رفت به بالین جوانیآراسته با شکل مهیبی سَر و بَر را

گفتا که منم مرگ و اگر خواهی زنهارباید بگزینی تو یکی زین سه خطر را

یا آن پدر پیر خودت را بکشی زاریا بشکنی از خواهر خود سینه و سر را

یا خود ز می ناب کشی یک دو سه ساغرتا آنکه بپوشم ز هلاک تو نظر را

لرزید از این بیم جوان بر خود و جا داشتکز مرگ فتد لرزه به تن ضَیَغمِ نَر را

گفتا پدر و خواهر من هر دو عزیزندهرگز نکنم ترک ادب این دو نفر را

لیکن چو به می دفع شر از خویش توان کردمِی نوشم و با وی بکنم چاره شر را

جامی دو بنوشید و چو شد خیره ز مستیهم خواهر خود را زد و هم کشت پدر را

ای کاش شود خشک بنِ تاک و خداوندزین مایه شر حفظ کند نوع بشر را

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana