Nerdəsən gəl, ey yüzü ağım bənim
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Necəsən gəl, ey yüzü ağım bənim?Sən əritdin odlara yağım bənim.
And içirəm səndən artıq sevməyim,Sənin ilə xoş keçər çağım bənim.
Hüsn içində sana manənd olmaya,Əsli yuca, könlü alçağım bənim.
Al əlimi irəyim məqsudimə,Qoyma yürəkdə yana dağım bənim.
Sən rəqibə sirrini faş eylədin,Anun ilə oldu şıltağım bənim.
Qışladım qapında itlərin ilə,Oldu kuyin üştə yaylağım bənim.
Bən ölücək yoluna gömün bəni,Baqa dursun yarə toprağım bənim.
Toprağımda bitə həsrətlə ağac,Qıla zari cümlə yaprağım bənim.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bu Həsənoğlu sənin bəndəndürür,Anı rədd etmə yüzü ağım bənim.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/izzeddin-hasanoglu-necesen-gel-ey-yuzu-agim-benim
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ki taban yüz[i] nuri maha bəñzərMələklər qul kibi ol şaha bəñzər
Kim Əsədvən bən ki şîrü-nər bənimKim Əsədvən bən ki şîrü-nər bənimKim Ərəbdə yalıñuz bir ər bənim
Mancılığ ilə gögə uçan bənəmMancılığ ilə gögə uçan bənəmXeybərüñ qapusını açan bənəm
Nigara eşqüñüñ fəryad əlindənNigara eşqüñüñ fəryad əlindənKi qalmaz hicrüñüñ azad əlindən
Başqa şairlərin şeirləri
Genə bicarə konul duşdu bir əyyar əlinə,Rəhmi yox, mohnəti cox, şuxi-sitəmkar əlinə.
Tövsiyyeyi-mürğXitab eylər bizə bir mürğ, der: insanlar, insanlar!Nədir tutmuş cahanı nalevü əfğanlar, insanlar?!
TəcnisMüshəf cəmalından yay qaşlarındanOxudum bir kəlmə ayə, mən dilbər,
Bir dədə axtarıramEldən gizli deyil bu, yetim böyümüşəm mən,Məşq edirəm qələmlə kağızlar üstdə hərdən.