Genə bicarə könül düşdü bir əyyar əlinə
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Genə bicarə konul duşdu bir əyyar əlinə,Rəhmi yox, mohnəti cox, şuxi-sitəmkar əlinə.
Zulfi xəttu qaşu goz dəstinə duşmuş könlüm,Necə bir fərdi-müsəlman duşə kuffar əlinə.
Həsrəti-ləli-ləbi bağrımı purxun etmiş,Hic kim duşməyə, ya rəb, belə xunkar əlinə.
Cumleyi-mətləbu məqsudu olurdu hasilYar duşsəydi əgər aşiqi-didar əlinə.
Bulbulun boylə ki, daim işi fəğan olmuş,Nalə etməz, duşə gər bir dəxi gulzar əlinə.
Daima xubların ulfəti əğyar ilədir,Gul vusalı, budur adət ki, duşər xar əlinə.
Gərci Məcnun dedi kim, Leylini bir dəxi gorə,Sariban dəxi buraxmaz, düşüb əfsar əlinə.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Yapışar daməninə, bir dəxi əldən qoymaz,Gər duşə xəstə Xəzaninin o dildar əlinə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/mir-mehdi-xezani-gene-bicare-konul-dusdu-bir-eyyar-eline
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Qanamıq məni, doğrusın deyim,Məni yüz min dərdə salan yar budur
نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند
Qəzəl: Könül sirrinə hər kəs məhrəm olmazKönül sirrinə hər kəs məhrəm olmaz,Vəgərnə olsa yüz min qəm, qəm olmaz
Haray, harayZülm eyləyib bu gərdişi-dövran, haray haray!Ömrüm yetişdi axıra, ey can, haray, haray!