هر ناله که بر سر شتر میکردم
هر ناله که بر سر شتر میکردمدر پای شتر نثار دُر میکردم
هر چاه که کاروان تهی کرد ز آبمن باز به آب دیده پر میکردم
Etdim dəvə üstündə yaman ah-əfğan!Səpdim dəvənin yollarına dürr, mərcan.Karvan su içib boşaldılan hər quyunuDoldurdum o dəm mən gözümün yaşından.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/mahsati-rubailer-125
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir